| تبليغات | X |
 |
 |
|
| تو هم به عشوه گری کوش و دلبری آموز *** اگر ز ما غزل عاشقانه می خواهی (.....) |
|
مستی
مهرخ من شراب ده تا که خـــــــــــمار بشکنم باز حــــــــــــریف گل شوم جوش بهار بشکنم هـــــــوش ربوده از سرم مستی یاد چشم او تا بکجا پیاله را شـــــــــــــــب از خمار بشکنم امشب خوشست مستیم بهرچه غافلی زمن خیز بده قدح مرا تا کـــه قرار بشـــــــــــــــــکنم ناله و گریه تا بکــــــــــــی رنج خمار تا به چـند رسم ســــــــــکوت را مگر در این دیار بشکنم خرقه به آتش افــــــــــــگنم لاف ریا نمــی زنم توبه و عهد سست خود من آشــــکار بشکنم رحمت ما خیال تو لجه پر طــــــــــــلاتم است بلبل این باغ و گلم صوت هزار بــــــــــــشکنم |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 27 خرداد1388ساعت 12:51 بعد از ظهر توسط رحمت الله |
|
|
قشنگ است که قشنگ است
یار من چه خوشنمایی سـروپا قبا قشنــگ است نوگل وشــــیرین ادایی عشوه و ادا قشنگ است گه ســـراغ دل نگـــــــــــیری زشکسته و اســیری گل من چه سخت گیری بتواین جفاقشنگ است بدوچشم گل پرستت به نگاه شـــــوخ مــــستت به کـف سفید دستت به به حنا قشـــــنگ است خم زلفـــــــــــــــک سیاهت برخ چو روی مــاهت بخدا خدا گواهـــــــــــت طره سیا قشــنگ است حالتی فسرده و زار دل خـونچکــــــــــــان بیـــمار غصه و سرود و اشــــعار بخدا مـــراقشنگ است صــــــورت چـــــو آفـــتابت لب میگـــــون و عنابت بدوچشــم نیم خوابت وا وا وا وا قـــشنگ است؟ تا ترا او آفـــریده دســـت از قلــــــــــــــــم کشیده بجهان چو تو ندیده صنــــــــع کبریا قشنگ است |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 27 خرداد1388ساعت 12:47 بعد از ظهر توسط رحمت الله |
|
|
لب عناب از لعل لبــــش شــراب ریزد مســــــتی زلب عناب ریزد زنجیر جنون به پای عاشق از گیسوی پیــچ و تاب ریزد از لعل خموش وازنگاهـش صد قــــصه هرکتـــــاب ریزد خـــونابه ز فرقت جمــالش از دیــــده ای پــر ز آب ریزد هرگه که فــتم بیـاد رویش اشکـــی زدل کبـــــاب ریزد در هر قدمش زهر لب من صدبوسه ی بیحساب ریزد داروی دل شکـسته حالم زان گـــونه ای آفتاب ریـــزد رحمت همه شب سرشک خونین ازچشــم منـی خراب ریزد |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 27 اردیبهشت1388ساعت 3:45 بعد از ظهر توسط رحمت الله |
|
|
شب وصل دیشب مـــــــه من به بام آمــد خورشید دلـــــــم به شام آمـد آغوش گشـــــــــودم از برایـش چون آهوی خوش خرام آمــــد شیرین و رسا و خوشنـــمابود با جلوه گــــــــــــــــل تمام آمد چند شاخه گل بدامنـم ریخت دستش بمــــــــــقام جام آمد برزلف سیه چو دســــت بردم چون مرغ دلم بدام آمــــــــــد با جلوه گـــــــــــــلخرام لعلش گویا که به عـــــیش و کام آمد رحمت چه شبی است کاین شب وصل بس کوته و بــــــــــــــیدوام آمد
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 27 اردیبهشت1388ساعت 3:37 بعد از ظهر توسط رحمت الله |
|
|
لب میگون قاصدا امشب همـــــــه از آن لب میگون بگو از شراب بوسه و از حســن روز افـــــزون بگو از نگــــــــــــاه شوخ او دیوانگی دیدم بســی با منی دیـــــــــوانۀ سرگشتۀ مجــــــنون بگو بزم امشب روشن ازآن جلوه حسن نکوست قــــــــصه از خورشــید دهر و ذهره گردون بگو قاصـــــدا گر او زمن پرسد دمی از روی لـطف از عـــــــذاب دوری و از طالــــــــــع وارون بگو از نظـــــــــر افتاده گــــــان روزی اگر یادی کند از سرشـــــک غــــــم فزا و از دل پر خون بگو گر بلب آرد گهـــــــــــــــی در محضرت نام مرا چند حرفی بهر تسکین دل محـــــــــزون بگو قاصدا امشب هوای وصـل جانان است وبس بهر توصیفش توهـــم وصفی زحــدبیرون بگو تاکه شعرمن شود مقبول اهل فضل وعشق از ادای دلکــــــش و از قـــــــــامت موزون بگو خسته ودیوانه ام رحمت دراین دشت جنون قاصــــــــدا امشب همه از آن لب میگون بگو
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 27 اردیبهشت1388ساعت 3:20 بعد از ظهر توسط رحمت الله |
|
|
گه گاه گاهی خـندان گاه گریانـــم کـــنی گاه آزاد گــــــــــاه زندانم کنــــــی گه برانی از درت چــــون سائلی گه زروی لطـــــــــف مهمانم کنی گه زدشــــنامی بیمارت شــــــوم گـــــــــه زنوش لب درمـــانم کنی گه در آغــــوشم پیدا کی شـــوی گه در آغوشـــــــت پـــنهانم کنی گه طبیــب من سلامم میـــدهی گه زروی قـــــــــــــهر ویرانم کنــی گه زوصلت میکــــشم جام سرور گه زهــــــــجر خویش بریانم کنی با رقـــیبانم نــــشستی جان من آتــش بر خــــــــرمن جــــانم کنی گرنسیـــــــم کــوه تو بر مــــن وزد سوسن وسیمین وریـحانم کـنی گر نوای وصــــــــل تو آید بگــــوش بلبل این باغ و بوستــانم کـــــنی حیرت افزاگشته حسنت درجهان زین سبب ای ماه، حیرانم کــنی
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 5 فروردین1388ساعت 8:58 قبل از ظهر توسط رحمت الله |
|
|
یا مقلب القلوب و الابصار یا مدبر الیل و النهار یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال نوروز رنگارنگ و زيباست، گرم است پر از مهر است و نشان از وصل دارد. عزیزان و دوستان! اجازه بدهید که بهترین تبریکات و تمنیات نیک خودرا به مناسبت حلول سال نو و بهار نو 1388 به همه هموطنان عزیز و دوستداشتنی خود چه در داخل و چه در خارج از کشور بسر میبرند تقدیم نمایم. امید وار هستم که سال تان مالامال از صلح، صفا، صمیمیت، خوشبختی و همیشه سبز و بهاری باشد. و از خداوند بزرگ استدعا مینمایم تا در کشور ویران شده ما امنیت و آرامی سرتاسری را نصیب فرماید. آمین دوستان من هم با استفاده از فرصت خواستم تا قطعه شعر مخمس را پیرامون بهار بادغیس بسرایم امید وار هستم مقبول خاطرتان واقع شود:
بهار بادغیس بادغیس فـــــــدای دامنه ای کوهسار تو سرســـــــــــبز و پرشکوه بود هر بهار تو خــرم ز فیض رحـــــــــمت حق گلعذار تو کشتِ حـــلالِ مـــــــــزرعه باشدشعارتو پر حــــــاصل و مـــــــــفید بود هر دیار تو
یارب خجــسته دار بهار خجــــــــسته را دامـان کوهــسار و درخــــــــتان پسته را لطـفی کـن و کرم، دهـــــاقین خسته را بار دیگـــــــــر گــــشا تــو ابواب بسته را تا کــی کــــــــشیم دست نیاز انتظار تو
مطرب به چنگ و نی ســــــرنغمه واکند بلبل به لحن خـــــوش سروش و نوا کند در گلشـــــــن بهار چه شــــوری بپا کند هرکس به نحو مدح و ثنـــــــای خدا کند پرشور و پرنشــــــــــــــاط بود لاله زار تو
برچشم من دیار و رخت مثل گلشن است هر خارکز زمین تو رویدچو سوسن است این شهر شهر حنظله شعـر افگن است آری دیــــــــار و برزن تو باب دیدن است شـــــــــعر آفرین و روح فزا است مزار تو رحمت هوا و منـظر بادغـــــیس صفا بود بی شک همه زصنــعت و لطف خدا بود این سرزمینی بی نظــــــــــــــیر آریا بود افــــــــــــــسرده را دیدن اینجا شفا بود جوش و خروش فصــــــــل بهار افتخار تو
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 29 اسفند1387ساعت 9:9 قبل از ظهر توسط رحمت الله |
|
|
بیتو ای غنـــــچه لب ورعـــــــنای من ناله بارد هـــــر شـــــــب ازلبهای من ای تو مهـــــــــتاب جـــــهان افروز من ماه مــــن دلدار من دنیـــــــــــای من ای تو دایم مونـــــــــــــس تنهــــائیم در سکـــــــــــوت خلوت تنــــهای من یک نگـــــــــــــــــاه نرگـــــس فتان تو بست زنــــــــــــجیــــر بلا در پای من بخت اگر با تو رســــانم، خُــــــــــرَّما گر جدا مانــــم زتو صــــــــد وای من چشمه های آب خشکـــیده عــجب پیش چشم و اشک طوفانزای مــن چاره ساز دل نـــــــباشد جام مـــی تو زنوش لب ببر غــــــــمهـــای مـن زینت و زیبایی گلـــــــــشن تویــــی یارک زیباقــد و زیـــــبای مـــــــــــــن بیتو خامـــوش است در بزم طـــرب چنگ من و تار من و شهنــای مــن گل کجا بــا روی نیکویــــــت رســـد دلبر سیمین رخ و یکــــــتـای مــــن "رحمت" آخر کی رسد در گوش یار ناله ها و شکوه و غــــــــوغای مـن
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 22 بهمن1387ساعت 11:4 قبل از ظهر توسط رحمت الله |
|
|
کاروان عمر از کـــــــــــنارم آن دلارا مــــــيــــــــرود عقل و هوشـــــم ميرود تا ميــــــــرود در قــــــفايــــــش دود آه دردنـــــــــاک تا به افـــــــلاک از دل مـــــــــا ميـــرود از فراقش نيمه هاي شب همــــــــي سوز آهــــــــــــــــم تا ثـــــــــريا ميرود از بر ما ميــــــــــروي، آري! ولـــــــــي عـــــــشرت و شادي زدنــــــــيا ميرود ميروي اي خرمــــــن گــــــــل، از دلم صبر و طاقت هــــردو يکجا ميــــــــرود روح من در محمل لــيلا نشـــــــست کاروان عمر تنـــــــــــــــها مـيــــــــــرود امشب اي اشکم چه طوفان کرده اي لحظه ئ بنــــشین که فردا ميــــــرود ابر "رحمت" سيل ميـــــبارد زچشـم از کنـــــــــــــــــارم آن دلارا مـــــــیـرود
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 22 بهمن1387ساعت 10:3 قبل از ظهر توسط رحمت الله |
|
|
در اوایل برج سرطان 1386 بود که محترم محمد اسلم گداز فاریابی شاعر و نویسنده که به سمت مستوفی در ولایت بادغیس ایفای وظیفه مینمود نامبرده شخص فرهنگ دوست و ادب شناس بود. وی در پهلوی انجام وظیفه رسمی خویش خواست تا انجمن را تحت نام انجمن آزاد فرهنگی ولایت بادغیس برای اولین بار تاسیس نماید که در آن نشریه تحت نام فریاد نیز به چاپ میرسید و از من نیز میخواستند که بیشتر در این انجمن شرکت کنم و سهم فعال داشته باشم ولی ازینکه من مصروفیت هایم زیاد بود کمتر رسیدگی میتوانستم. پوهنیال محمد اسلم گداز شاعر و نویسنده خوب ما یادشان بخیر به هر کجا که هستند خوب باشند، همیش مرا تشویق میکردند و به آینده امید وار شعر هایم را می پسندید و هر روز مرا وادار میکردند تا خموش ننشینم و شعر بسرایم ولی متاسفانه دوره وظیفه شان در قلعه نو ختم و به ولایت فاریاب فکر کنم به حیث مستوفی وظیفه انجام میدهند. از من خواستند تا به مناسبت تاسیس انجمن فرهنگی آزاد ولایت بادغیس شعر بسرایم که اینک تقدیم شما میکنم:
عــــــــــمری نبود ناله نای و ترانـــــــه ای میهن زجـــــــغد ها شده آشوب خانه ای بشکــــــسته بود جام طربناک غمشکن افــــــسرده بود غنچه خاموش این چمن بگرفته بود آینه خاطـــــــران غـــــــــــــبار بگســـــیخته بود تار مـــوءدت به هر کنار گوهر نداشت قیمت یک سنـــــگپاره ای دانش نداشت جز به حقارت نظـــــاره ای بلبل مقام خویش به زاغ وزغن گذاشت دردی بسی بزرگ بجان وطن گـــــذاشت
اکنون نوا و ناله ای نـــــــای و ترانه هـــــا برخـــــــــواسته زدامن کوه و کــــــرانه ها جامی پراز شراب دلی مملو از طـــــــرب گلــــــها پر ازنشاط گشودند دهان و لب آینه را غبــــــــــــار سیاهی زدوده ایـــــم آغوش پر زمــــهر به یاران گشــــوده ایم گوهر بها و قیمت خودرا بجـان گـــــــرفـت دانش مقام و عزت خود همچنان گرفت بلبل به گلستان ز در آمد زغن گریخــــت آفات و فتنه ها که زجان وطـــن گریـخت رحمت بیا زگوشه عزلت به انجـــــمن از جان ودل بکوش بهرحفظ این وطن |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 20 بهمن1387ساعت 11:5 قبل از ظهر توسط رحمت الله |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
سلام بیننده و خواننده عزیز
لطف کردید و زحمت کشیدید که سری به وبلاگ بی محتوای ما زدید خوش آمدید من کو شاعر نیستم و به شاعران و شعر علاقه فراوان دارم و دوست دارم در آینده شاعر شوم ولی هیهات هیهات چون آسان نیست منتظر انتقادات و پیشنهادات سالم و سازنده شما هستم رحمت الله هستم در سال 1363 در قریه چاکرهای شهر قلعه نو پا بعرصه وجود گذاشتم و در سال 1385 از رشته ادبیات دارلمعلمین عالی بادغیس فارغ التحصیل گردیدم |
| پیوندهای روزانه |
|
فریاد دل تنگ وبلاگ مورد علاقه شما جدیدا" به فعالیت آغاز نموده آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
88/03/01 - 88/03/31 88/02/01 - 88/02/31 88/01/01 - 88/01/31 87/12/01 - 87/12/30 87/11/01 - 87/11/30 |
|
RSS
|
.gif)
